Hoe was het ?


Afgelopen zondag ontving ik verschillende reacties op mijn blogbericht, met de vraag hoe de 40 km lopen was gegaan van de Swentiboldmars in Sittard? 
Misschien hebben sommigen van jullie het al voorbij zien komen op Facebook, maar ik heb die 40 km uit gelopen.. Het weer was in het begin barslecht, veel regen, en wind, en dat is niet makkelijk lopen. Gelukkig heb ik waterdichte schoenen, wat maakt dat ik in ieder geval geen vochtige sokken krijg, waardoor dan de kans op blaren weer groter is. Maar ik had wel net de verkeerde jas aan, een windstopper had ik aan, fijn tegen wind, maar niet helemaal waterdicht, en voor de eerst stop, die was op 15 km was mijn vest wat ik eronder aan had, ook vochtig, niet fijn. 
Maar ik had nog een regenjas bij, dus deze om gewisseld zodat ik in ieder geval weer redelijk droog verder kon tot de eerste stop, daar zou Paul staan met ook een droog vest. 
In het begin vertrek je natuurlijk met een hele grote groep mensen, en dan heb je zeker een paar km nodig, voor je je eigen ritme te pakken hebt... 


foto van Ingrid Reyners.

Gelukkig het ritme heel lang goed vast kunnen houden, niet veel last ergens van. Mijn vriendin begon na de laatste stop, we moeten dan nog 13 km, last van haar heup te krijgen, dus steeds stoppen, zitten en rek en strekoefeningen doen, uiteindelijk hebben we besloten dat ik mijn tempo weer op ging pakken en haar achter zou laten, lopen op haar eigen tempo, toen waren we 7 km voor de fininsh. 
Gelukkig is dat allemaal goed gegaan, en op 2 km voor de finish kreeg ik last van blaren, ik liep dus alleen, maar ik probeerden het tempo erin te houden, wat natuurlijk pijnlijk ik, met bleek achteraf, vijf blaren, waarvan twee behoorlijk groot waren..
Maar wat is het mooi dan om te finishen, je hebt een grens verlegd, je doel gehaald, en dan komt er de ontlading van een dag intensief wandelen....
En dat hebben we afgesloten, met een drankje zoals jullie zien... 
Spierpijn had ik dankzij oplettende voeding nauwelijks, maar ik had meer last van mijn blaren, deze heb ik de volgende dag door geprikt, wat eigenlijk niet mag, maar doordat ik in beweging wou blijven, moest ik schoenen aan doen, en dat ging met blaren dus niet.. 
Zondag had ik nog een dagje vrij, en toen heb ik dit kaartje nog gemaakt....


Mijn vriendin is komende week jarig, en dat verdient een mooi kaartje. 
Gemaakt met de set Jar of Love, zo veelzijdig deze set, en ik kan je vertellen HIJ BLIJFT...
Ik wens jullie nog een fijne dag toe, 
en morgen weer, maar dan met een kerstkaartje.... 
Zie ik je dan? 

Reacties

Hermien zei…
Een mooi blog bericht met een mooi kaartje Ingrid. Nogmaals super knap dat jullie de 40 km hebben uitgelopen.

Groetjes Hermien
Margo zei…
Wat een mooi kaartje Ingrid en petje af hoor, het is toch een erg pittige tocht ! Knap dat je die hebt uitgelopen !
Femminde zei…
Hoi Ingrid,
Super dat het gelukt is om de tocht uit te lopen. Ik snap wel dat dat een lekker gevoel is als dat lukt. En ook nog weer een paar super kaartjes gemaakt. Deze is leuk en die vorige voor de liftchallenge is ook heel goed gelukt.
Fijne week!!
Groeten van Femminde
Ellen zei…
Dapper zeg! Echt knap dat je de 40 km hebt volbracht. Zeker gezien het slechte weer aan het brgin en de blaren aan het eind van de tocht. Topprestatie! De kaart voor je vriendin is prachtig! Heel mooi van samenstelling en van tint.
Sarah zei…
Knap gedaan van je!
En je kaartje is prachtig!
sjanie zei…
Knap dat je hem uitgelopen hebt.
Mooi kaartje heb je gemaakt.

Groetjes, Sjanie
Angelique zei…
Knap hoor Ingrid, wat een lastige omstandigheden. Wat zal dat een ontlading zijn toen je gefinisht was (en toen je schoenen uit mochten).
Prachtig kaartje voor je vriendin, mooi opgebouwd en mooie kleur.
lieve groetjes Angelique